01 · 15/08/2023
2023-M08QFZIk meldde de opdracht tot terugkeer en de vastgestelde ongeschiktheid. Ik vond geen specifiek antwoord dat beide met elkaar in overeenstemming bracht.
Gedocumenteerde openbare klacht · Espírito Santo · Brazilië

Op 10 augustus 2026 leverde dezelfde medische keuring door IPAJM twee documenten op: één vermeldt 'PERMANENTE — Sim' (permanent: ja), het andere 'PERMANENTE — Não' (permanent: nee), met een geldigheid van één jaar. Beide documenten zijn ongunstig voor mijn terugkeer. Drie dagen later sprak de afwijzingsbrief van ongeschiktheid 'de forma permanente' (permanent). Tot 31 oktober 2026 had ik geen uitleg ontvangen welk document leidend was en evenmin een definitieve beslissing over mijn bezwaar.
Ik ben een vast aangestelde wiskundedocent bij SEDU/ES, via een openbaar vergelijkend examen benoemd, met een master in informatica van UFES. Ik zeg het duidelijk: ik ben in staat te werken en betwist de aan mij toegeschreven arbeidsongeschiktheid. Ik diende een particulier medisch rapport in dat mijn terugkeer ondersteunt. Sinds 2023 oefen ik mijn functie niet uit; het pensioenbesluit werd pas in juni 2024 gepubliceerd, met terugwerkende kracht. Mijn uitkering werd aanvankelijk berekend op circa 60% van het gemiddelde premieplichtige inkomen, met inhoudingen die ik betwist.
In 2023 gaf dezelfde deelstaat twee tegenstrijdig ogende signalen: in februari legde een medische verklaring volledige en definitieve ongeschiktheid vast; in juli droeg SEDU mij op mijn functie te hervatten 'op straffe van ongeoorloofde afwezigheid' (mijn vertaling). Om de gevolgen te laten zien hoef ik niemand een bedoeling toe te schrijven: een docent die vraagt les te mogen geven staat nog altijd buiten het klaslokaal, terwijl de staat in de aan mij verstrekte documenten niet heeft uitgelegd welke taken hij niet zou kunnen uitvoeren.
IPAJM is het pensioeninstituut voor ambtenaren van de Braziliaanse deelstaat Espírito Santo. SEDU is het deelstaatministerie van Onderwijs. 'Reversão' betekent terugkeer in dienst na pensionering wegens arbeidsongeschiktheid. Dit is een klacht uit de eerste hand over de motivering en vertragingen van overheidsinstanties, geen rechterlijke uitspraak.
Deze fragmenten komen uit de aanvullende bezwaardocumenten in dossier 2026.39.400959PA. Ik toon uitsluitend de noodzakelijke velden. Beide formulieren wijzen een onmiddellijke terugkeer af: het verschil geeft mij geen recht om direct terug te keren, maar vereist wel uitleg.



Bron: bijlagen bij het aanvullende bezwaar, respectievelijk pagina 13, 15 en 14. Alleen de relevante velden worden getoond. De oorspronkelijke documenten zijn in het Portugees.
Artikel 12 van IPAJM-verordening 011-R/2025 vereist dat het medisch rapport een geldigheidsdatum of het permanente karakter van de ongeschiktheid vermeldt. Artikel 14, III, stelt personen vrij van herbeoordeling wanneer een onomkeerbare aandoening is vastgesteld in een rapport met permanente geldigheid. Het verschil tussen de vermeldingen kan gevolgen hebben voor de geldigheid van het rapport en de herbeoordelingsregeling. IPAJM moet daarom het doel en de gevolgen van elk veld uitleggen.
Hebben de velden in beide documenten dezelfde functie? Zo ja, waarom verschillen zij en welk veld is doorslaggevend? Zo nee, wat is het onderscheid en welk document ondersteunt de afwijzing en de term 'permanent' in de brief? Die uitleg verlang ik van IPAJM.
Deel deze vraag via WhatsAppEen medische verklaring stelde volledige en definitieve ongeschiktheid vast. Een onderzoeksformulier van dezelfde datum vermeldde verlenging van ziekteverlof voor onbepaalde tijd, zonder permanente ongeschiktheid aan te kruisen.
Bericht van het onderwijsdepartement: 'u moet uw werkzaamheden hervatten, anders zal sprake zijn van ongeoorloofde afwezigheid' (mijn vertaling).
De toezichtsdienst verklaarde dat de sanctie uit verordening 651-S 'niet de in de wet voorziene praktische gevolgen had' (mijn vertaling), omdat IPAJM mij sinds 15/02/2023 al buiten dienst had gesteld. De verklaring betreft de sanctie, niet de opdracht tot werkhervatting.
De context is belangrijk: het bericht maakte deel uit van een disciplinaire procedure bij SEDU, verbonden aan verordening 651-S. Maar uit het eigen dossier van de toezichtsdienst blijkt dat ik in juli op grond van IPAJM's besluit al sinds februari niet werkte. Waarom mij dan opdragen terug te keren? Ik meldde dit op 15/08/2023 aan IPAJM (2023-M08QFZ). Op 31/10/2026, 1.173 dagen later, had ik geen specifiek antwoord gevonden.
Ik begon in 1996 in overheidsdienst met een tijdelijk contract bij SEDU zelf. Later werkte ik in onderwijs en technologie bij andere instellingen.
Ik trad in vaste dienst als wiskundedocent bij SEDU. In 2019 verzocht ik om bevordering op basis van mijn master, dossier 87014580. Dat arbeidsconflict staat los van deze aanvraag tot terugkeer uit arbeidsongeschiktheidspensioen.
Een medische verklaring stelde volledige en definitieve ongeschiktheid vast. In juli droeg SEDU mij op het werk te hervatten op straffe van ongeoorloofde afwezigheid. De interne toezichtsdienst stelde later dat de sanctie van verordening 651-S geen praktisch effect had omdat ik al met verlof via IPAJM was. Zij verklaarde de opdracht tot hervatting niet uitdrukkelijk ongeldig.
Ik informeerde IPAJM over de opdracht tot terugkeer. In de onderzochte documenten vond ik geen specifiek antwoord.
Het pensioenbesluit werd gepubliceerd, met ingang van februari 2023. Ik betwist het tijdsverloop tussen ingangsdatum en publicatie en de gevolgen ervan voor herbeoordeling.
Ik vroeg om herziening van mijn arbeidsongeschiktheidspensioen met het oog op terugkeer, ondersteund door een particulier medisch rapport van 31 maart 2026 dat terugkeer aanbeveelt. Dit rapport bindt de officiële medische commissie niet.
Ik klaagde bij de deelstaatombudsman over de vertraging. Na vervolgverzoeken en heropening van de klacht werd een keuring gepland.
Na de klacht, 110 dagen na mijn aanvraag, verwees IPAJM naar de tweejaarsregel uit verordening 011-R/2025.
De keuring vond 123 dagen na mijn aanvraag plaats. De documenten bevatten de hierboven getoonde vermeldingen over geldigheid. De afwijzingsbrief dateert van 13 augustus.
Ik diende administratief bezwaar in tegen de afwijzing.
Mijn medische dossier werd 53 dagen na de keuring beschikbaar gesteld. Ik diende op 9 oktober persoonlijk aanvullend bezwaarmateriaal in; de elektronische registratie volgde op 13 oktober.
In een informeel bericht werd een nieuwe keuring voorgesteld. Ik vroeg om officiële instructies, zonder een correct gegeven opdracht te weigeren.
Ik had nog geen definitief besluit op mijn bezwaar ontvangen. Dit is de afsluitdatum van dit relaas, geen automatisch bijgewerkte dossierstatus.
Toelichting voor transparantie: mijn aanvraag van april 2026 werd gedaan vóór het gewone tijdstip van twee jaar na publicatie van het besluit, zoals bepaald in artikel 3, II, van IPAJM-verordening 011-R/2025, bereikt op 24/06/2026. De keuring vond daarna plaats. Mijn kritiek betreft de inhoud van de keuring en de beslissing op bezwaar; zij berust niet op de stelling dat de volledige wachttijd onrechtmatig was.
Sinds 2023 heb ik dertien verzoeken en stukken ingediend over mijn arbeidsrechtelijke, medische, documentaire en financiële situatie. Het probleem is niet het aantal verzoeken, maar welke vragen nog steeds geen concreet antwoord kregen. Elk verzoek is ingedeeld na vergelijking met het antwoord dat uiterlijk 31 oktober 2026 in het dossier stond. 'Geen antwoord gevonden' betekent dat ik geen aan mij gericht bericht heb aangetroffen, niet dat er geen interne handelingen plaatsvonden. De termijnen lopen tot het vermelde antwoord of tot 31 oktober 2026.
3 zonder gevonden antwoord · 5 antwoorden gingen niet op de vraag in · 2 vaag · 2 gedeeltelijk · 1 nog binnen een redelijke termijn
Een antwoord 'wacht af of vul aan' kwam na ongeveer 62 minuten. Op een melding uit augustus 2023 vond ik ook na 1.173 dagen geen specifiek antwoord.
Ik meldde de opdracht tot terugkeer en de vastgestelde ongeschiktheid. Ik vond geen specifiek antwoord dat beide met elkaar in overeenstemming bracht.
Ik vroeg om het totale bedrag en het inhoudingspercentage. De inhouding werd op 22 mei 2025 verlaagd tot 10%, maar ik vond geen volledige afrekening die mijn vraag beantwoordde.
Ik vroeg welke systemen, afdelingen en nog te vervullen voorwaarden van toepassing waren. Het antwoord noemde het systeem, zei dat het dossier werd beoordeeld en gaf telefoonnummers; de afdeling en voorwaarden bleven onduidelijk.
Ik verzocht om een tijdlijn, werkstroom, communicatie en documenten. Het antwoord somde afdelingen op en gaf een tijdelijke link; ik bleef om een antwoord per onderdeel vragen.
Ik vroeg naar systemen, traceerbaarheid en bewaartermijnen. Ik ontving bewegingsgegevens en algemene informatie; bewaring en een definitief antwoord bleven openstaan.
Ik stelde twaalf vragen en vroeg om de beslisstukken. Mij werd geadviseerd bezwaar te maken; mijn medische stukken kwamen later. Ik vraag nog steeds om antwoorden op de vragen.
Ik vroeg om een ontvangstbevestiging en de verantwoordelijke afdeling. Ik vond geen specifiek antwoord.
Ik vroeg om documenten, bevestiging van niet-bestaan en een samenvattend antwoord. Ik kreeg te horen te wachten of het bezwaar aan te vullen; het bestaan en beschikbaar stellen van documenten bleef onduidelijk.
Ik vroeg of de aanvulling op het bezwaar voor een besluit was doorgestuurd. Mij werd gezegd te wachten of aan te vullen, zonder concrete bevestiging van doorzending.
Ik vroeg om een verwachte beslisdatum. Op de peildatum had ik geen antwoord gevonden.
Ik vroeg om een afrekening en herziening van terugvorderingsinhoudingen. Bij afsluiting waren slechts tien dagen verstreken; deze recente aanvraag wordt niet als bewezen vertraging voorgesteld.
Bij mijn vervolgverzoek aan de ombudsman vroeg ik naar de startdatum, wachtlijst, planning, beoordeling en afspraak. Een afspraak werd gemaakt; de andere punten acht ik slechts gedeeltelijk beantwoord.
Ik verzocht om toegang tot 22 categorieën documenten. Het antwoord verwees naar een vergelijkbare aanvraag en gaf later een dossierlink; ik blijf om antwoorden per onderdeel vragen.
Deze vergelijking stelt niet dat intimidatie heeft plaatsgevonden en schrijft niemand een bepaalde bedoeling toe. De vraag is echter terecht: sinds 2024 verbiedt Espírito Santo morele intimidatie uitdrukkelijk in de publieke dienst (aanvullende wet 46/1994, artikel 221, XXVII, ingevoegd bij aanvullende wet 1.080/2024). In Assédio Moral no Trabalhobeschrijft de Braziliaanse auteur Robson Zanetti de vier fasen volgens psycholoog Heinz Leymann. Vergelijk ze met de hier vastgelegde feiten.
2019: ik vroeg om bevordering op grond van mijn master; vier beoordelingsrondes van mijn proeftijd werden op één dag geformaliseerd, waarbij de cijfers later zijn herzien.
Opeenvolgende arbeidsconflicten met SEDU, waarvan één bij de rechter. Of sprake was van herhaalde vijandige handelingen vergt degelijk onderzoek; dat beweer ik hier niet.
Ik meldde IPAJM de opdracht tot werkhervatting op 15/08/2023. Na 1.173 dagen vond ik geen specifiek antwoord. Sinds 2023 zijn dertien verzoeken ingediend en voor drie daarvan werd geen antwoord gevonden.
Ik oefen mijn functie sinds 2023 niet uit en ontvang een uitkering die aanvankelijk was berekend op 60% van het gemiddelde premieplichtige inkomen. Ik vroeg om terugkeer, IPAJM weigerde en een beslissing op bezwaar is niet meegedeeld.
Het boek noemt plaatsing in arbeidsongeschiktheid als mogelijk middel in de uitsluitingsfase en wijst op de hoge maatschappelijke kosten. Met verwijzing naar Leymann vermeldt het ook dat bepaalde bureaucratische praktijken de structuren van intimidatie kunnen herhalen. Het haalt bovendien een arbeidsrechtelijke uitspraak aan van het regionale arbeidsgerecht van de 17e regio in Espírito Santo: werk verschaffen werd daarin als hoofdverplichting van de werkgever en als 'bron van waardigheid voor de werknemer' beschouwd (mijn vertaling). Het ging om een andere arbeidszaak. De Braziliaanse grondwet noemt arbeid een sociaal recht (artikel 6), wat geen automatische terugkeer garandeert maar de inzet duidelijk maakt.
Wat ik níét beweer: Ik beweer niet dat intimidatie heeft plaatsgevonden en schrijf niemand een bedoeling toe. Het boek maakt onderscheid tussen arbeidsconflict en intimidatie en verlangt onder andere herhaalde misbruikhandelingen, opzet en bewijs. Het oordeel daarover is aan de bevoegde instanties. De stukken laten een volgorde en gevolgen zien: een vast aangestelde docent vraagt terugkeer naar zijn baan en staat nog steeds buiten het klaslokaal.
Bron: Robson Zanetti, Assédio Moral no Trabalho (e-boek in het Portugees), hoofdstuk 8, blz. 99–102, gebaseerd op Heinz Leymann; zie ook blz. 27–41, 63–64 en 87.
Ik eis geen functie op die ik nooit heb bekleed. Ik vraag terug te keren naar de overheidsfunctie die ik na een vergelijkend examen verkreeg en die ik sinds 2023 niet uitoefen.
De aanvankelijke uitkering bedroeg ongeveer 60% van het gemiddelde premieplichtige inkomen, niet noodzakelijk 60% van mijn laatste salaris. Ik betwist ook latere terugvorderingsverzoeken en de berekening van inhoudingen. De wet staat inhoudingen bij te hoge betalingen toe en het Braziliaanse hoogste gerechtshof beschermt de objectieve goede trouw van ambtenaren (thema 1009); daarom verlang ik een maandelijkse afrekening.
Er zijn ook publieke kosten: de staat blijft een uitkering betalen aan een bevoegde wiskundedocent die opnieuw voor de klas wil staan. In de stukken die mij zijn meegedeeld heb ik geen individuele uitleg gevonden welke werkzaamheden ik niet zou kunnen verrichten.
Vanuit mijn positie voelt het alsof ik word tegengehouden: geen functie en minder inkomen. Zo ervaar ik het, zonder een uitspraak te doen over iemands bedoeling. Ik beweer evenmin dat pensionering elke vorm van werk verbiedt. Het gaat hier om de terugkeer naar deze specifieke functie.
Ik heb opleidingen in wiskundeonderwijs en informatica afgerond en een master informatica aan UFES. Mijn loopbaan omvat SEDU, het onderwijzen van onderwijstechnologie op gemeentelijke scholen in Vila Velha en IT-ontwikkeling voor het gemeentebestuur van Vitória.
Ook na mijn pensionering bleef ik studeren: ik voltooide twee vervolgopleidingen in 2025 en 2026, ontwikkelde de software TEPe voor onderwijsadministratie, die bij het Braziliaanse INPI is geregistreerd, en behaalde een plaats in een openbare selectieprocedure voor wiskundeonderwijs. Diploma's en werkresultaten vervangen geen medische keuring; zij geven controleerbare context bij het verzoek van een ambtenaar om een gemotiveerd besluit.
Een ingediend stuk, klacht of onderzoek bewijst geen misstand en is geen vaststelling van schuld van wie dan ook. Openbare zaaknummers staan in het gedetailleerde Portugese dossier.
Ontvangen officiële reacties worden hier met datum en bron gepubliceerd.
Dit is een openbare klacht van de betrokkene zelf, geen onafhankelijke journalistieke reportage. De fragmenten laten lezers een documentair verschil controleren; de kritiek en indelingen zijn van mij. Beslissingen over arbeidsvermogen en bezwaar behoren tot de bevoegde instanties.
Het volledige archief is niet openbaar: het bevat medische gegevens, persoonlijke informatie en stukken uit procedures met beperkte toegang. De pagina toont geselecteerde fragmenten en verwijzingen zodat de vragen begrijpelijk zijn, maar staat geen volledige controle toe. Het ontbreken van een document hier betekent niet dat het niet bestaat, en het tonen ervan bewijst op zichzelf geen misstand. IPAJM, SEDU en andere genoemde instanties mogen toelichtingen, documenten of correcties aanleveren, die met datum en bron worden vermeld.
Toelichtingen, correcties en officiële reacties kunnen worden gestuurd via de contactpagina of naar admin@tecnologiaeducacao.com.br. Stuur geen medische dossiers of gevoelige gegevens.
Lees het uitgebreide dossier in het PortugeesUitgebreide tijdlijn, wettelijke verwijzingen en zaaknummers. De genoemde wetten zijn Braziliaans.Vrijwillig. Geen naam of e-mail. Antwoorden komen van bezoekers die zelf meedoen en vertegenwoordigen niet de bevolking.
Verantwoordelijke: de auteur van de website (contact in de voettekst). De peiling registreert keuzes, datum, taal en een willekeurige identificatie, zonder naam, e-mail of diagnose te vragen. De antwoordbestanden bevatten geen IP-adressen; de hostingprovider kan technische logboeken bewaren. Deelnamecookie: maximaal 180 dagen. Automatische verwijdering is niet ingesteld. De vrijwillige, niet-representatieve resultaten tonen geen schuld of medische arbeidsgeschiktheid aan.
Delen betekent niet dat u het met mij eens bent. Het betekent de staat om antwoord vragen. Controleer de bronnen en behoud de context.
Samenvatting voor controle, met links naar officiële teksten waar beschikbaar. Alle bronnen zijn Braziliaans, in het Portugees. De uitleg die ik op mijn zaak toepas is mijn eigen uitleg; beslissingen horen bij de bevoegde instanties.
Stand van zaken per 31 oktober 2026. Pagina voor het laatst bijgewerkt op 1 november 2026. Terug naar boven